Het woord Taekwon-do betekent: Tae=  Voet (been)Kwon=Hand (arm) Do=methode (manier= kunst=techniek) dus methode van voet en hand. Oorspronkelijk werd Taekwon-do als een ongewapend zelfverdedigingssysteem ontwikkeld. Dit heeft allemaal in een opmerkelijk kort tijdbestek plaats gevonden, wanneer je bedenkt dat de activiteit, die zichzelf Taekwon-do noemt, pas in 1955 zo genoemd werd.

Dit wil niet zeggen dat de Koreaanse vechtkunsten voor die tijd niet bestonden, maar het was het jaar waarin de naam voor het eerst op de voorgrond trad. In een groot aantal Koreaanse Taekwon-do publicaties is ten onrecht beweerd dat Taekwon-do vele honderden jaren geleden al werd beoefend. De schepper van die term is de gen. Choi Hong Hi.

 Taekwon-do is spectaculair om te zien. Hoge trappen, Flying kicks en de meest onmogelijke combinaties met de benen worden uitgevoerd. Deze uitmuntende, effectieve beentechnieken zijn zonder meer het meest kenmerkende onderdeel van Taekwon-do. Toch is de sport niet destructief van aard. Dit komt door de sterk gehandhaafde ethische codes die zorgt voor respect voor de omgeving in bredere zin. De armtechnieken zijn duidelijk ondergeschikt aan de beentechnieken binnen Taekwon-do en worden voornamelijk gebruikt ter verdediging